dek_sci50| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Jun | Aug » | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอเลยจริงๆในชีวิตนี้
เพิ่งเอามอไซค์มาใช้ได้ไม่นาน ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำมั้ง
ก็เกิดอุบัติเหตุซะแล้ว
เฮ้อ! ไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย
เมื่อก่อนเคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า
ที่เชียงใหม่ เค้าขับรถไร้ระเบียบมากๆเลย
ก็คงจะจริงอย่างนั้น
เพราะเพิ่งเจอเข้ากับตัวเรยแหละ
คิดจะแซงก็แซง จะปาดก็ปาด
จะเลี้ยวก็เลี้ยว ออกจากซอยมาก็ไม่หยุดรถซักนิด
ไอ้คนบ้านนอกเข้าเมืองอย่างเราที่ขับรถตามกฏตลอด
ก็ต้องมาคอยรับกรรม ได้แต่ก้มหน้าสบถกับตัวเอง
ทำไรไม่ได้จริงๆ แถมยังปาดหน้าแล้วหนีอีก
เจ็บใจ เจ็บใจ...
(โอ๊ย! อย่าเหยีบเท้า กูเจ็บอยู่)
แม้จะเกิดอุบัติเหตุ แต่ก็ต้องขับรถมาเรียนเองอยู่ดี
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
ไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย
กลัวแม่เป็นห่วง
(จริงๆกลัวยึดรถคืนน่ะ อิอิ)
ยังดีที่ตอนเย็นมีคนกลับด้วย
เลยให้มันขับแทน
เฮ้อ!ยังโชคดีนะเนี่ย.....
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอเลยจริงๆในชีวิตนี้
เพิ่งเอามอไซค์มาใช้ได้ไม่นาน ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำมั้ง
ก็เกิดอุบัติเหตุซะแล้ว
เฮ้อ! ไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย
เมื่อก่อนเคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า
ที่เชียงใหม่ เค้าขับรถไร้ระเบียบมากๆเลย
ก็คงจะจริงอย่างนั้น
เพราะเพิ่งเจอเข้ากับตัวเรยแหละ
คิดจะแซงก็แซง จะปาดก็ปาด
จะเลี้ยวก็เลี้ยว ออกจากซอยมาก็ไม่หยุดรถซักนิด
ไอ้คนบ้านนอกเข้าเมืองอย่างเราที่ขับรถตามกฏตลอด
ก็ต้องมาคอยรับกรรม ได้แต่ก้มหน้าสบถกับตัวเอง
ทำไรไม่ได้จริงๆ แถมยังปาดหน้าแล้วหนีอีก
เจ็บใจ เจ็บใจ...
(โอ๊ย! อย่าเหยีบเท้า กูเจ็บอยู่)
แม้จะเกิดอุบัติเหตุ แต่ก็ต้องขับรถมาเรียนเองอยู่ดี
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
ไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย
กลัวแม่เป็นห่วง
(จริงๆกลัวยึดรถคืนน่ะ อิอิ)
ยังดีที่ตอนเย็นมีคนกลับด้วย
เลยให้มันขับแทน
เฮ้อ!ยังโชคดีนะเนี่ย.....
หิมะ แม้จะเปื้อนฝุ่น แต่ก็ยังคงเป็นหิมะ
หิมะ ถึงจะตกมาจากฟ้า แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับ
เกล็ดน้ำแข็ง
จะเป็นอะไรอยู่ที่เราจะมอง
แต่เราจะเป็นในสิ่งที่คนอื่นมองรึไม่
ก็อยู่ที่เรา
ช่วงนี้บรรยากาศมันเศร้าๆชอบกล
ทำไมเขียนแต่เรื่องเศร้าๆก็ไม่รู้
อาจจะเป็นเพราะใกล้สอบละมั้ง
อยู่คนเดียวก็เลยเหงา
ฟุ้งซ่านไปเรื่อย...
ไปเที่ยวดีกว่า หุหุหุ
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอเลยจริงๆในชีวิตนี้
เพิ่งเอามอไซค์มาใช้ได้ไม่นาน ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำมั้ง
ก็เกิดอุบัติเหตุซะแล้ว
เฮ้อ! ไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย
เมื่อก่อนเคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า
ที่เชียงใหม่ เค้าขับรถไร้ระเบียบมากๆเลย
ก็คงจะจริงอย่างนั้น
เพราะเพิ่งเจอเข้ากับตัวเรยแหละ
คิดจะแซงก็แซง จะปาดก็ปาด
จะเลี้ยวก็เลี้ยว ออกจากซอยมาก็ไม่หยุดรถซักนิด
ไอ้คนบ้านนอกเข้าเมืองอย่างเราที่ขับรถตามกฏตลอด
ก็ต้องมาคอยรับกรรม ได้แต่ก้มหน้าสบถกับตัวเอง
ทำไรไม่ได้จริงๆ แถมยังปาดหน้าแล้วหนีอีก
เจ็บใจ เจ็บใจ...
(โอ๊ย! อย่าเหยีบเท้า กูเจ็บอยู่)
แม้จะเกิดอุบัติเหตุ แต่ก็ต้องขับรถมาเรียนเองอยู่ดี
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
ไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย
กลัวแม่เป็นห่วง
(จริงๆกลัวยึดรถคืนน่ะ อิอิ)
ยังดีที่ตอนเย็นมีคนกลับด้วย
เลยให้มันขับแทน
เฮ้อ!ยังโชคดีนะเนี่ย.....
หิมะ แม้จะเปื้อนฝุ่น แต่ก็ยังคงเป็นหิมะ
หิมะ ถึงจะตกมาจากฟ้า แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับ
เกล็ดน้ำแข็ง
จะเป็นอะไรอยู่ที่เราจะมอง
แต่เราจะเป็นในสิ่งที่คนอื่นมองรึไม่
ก็อยู่ที่เรา
ช่วงนี้บรรยากาศมันเศร้าๆชอบกล
ทำไมเขียนแต่เรื่องเศร้าๆก็ไม่รู้
อาจจะเป็นเพราะใกล้สอบละมั้ง
อยู่คนเดียวก็เลยเหงา
ฟุ้งซ่านไปเรื่อย...
ไปเที่ยวดีกว่า หุหุหุ
มีคนบอกว่า
เราเกิดมาเพื่อคนบางคน
เค้าเป็นคนพิเศษที่ไม่หมือนใคร
เป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เราหวั่นไหวได้ทุกครั้ง
เวลาอยู่ใกล้ๆ
เป็นคนเดียวที่เราฝันถึงทุกคืน
เป็นคนเพียงคนเดียวที่ทำให้เรามีความสุขมากที่สุด
และทุกข์มากที่สุดได้ในเวลาเดียวกัน
และเป็นคนเดียวที่สอนให้เรารู้ซึ้งถึงคำว่า
ความรัก ในแบบที่ใครก็บอกเราไม่ได้
เค้าไม่ใช่แค่ใครซักคน
ไม่ใช่ใครก็ได้
แต่เป็นเค้าคนนี้เท่านั้น...
บางทีเศร้า
บางทีสุข
แต่ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหน
ก็อยากเห็นหน้าเค้าทั้งวัน
แค่ยิ้ม
โลกทั้งโลกก็สดใส
แต่พอเค้าร้องไห้
ฝนฟ้าก็ตั้งเค้าเหมือนจะตก
บรรยากาศดูอึมครึมไปหมด
มือไม้ฉันเริ่มเย็น
และทำอะไรไม่ถูก
ฉันไม่ใช่คนที่เรียกร้องหาความรัก
ฉันก็แค่คนที่พยายมเรียนรู้มัน
เผื่อวันนึง
ฉันต้องเผชิญหน้ากับความรัก
จะได้ไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปอีก
ฉันไม่ได้วิ่งตามหา
แต่ก็ไม่ได้นั่งรอให้มันลอยผ่านไป
การรอคอย ย่อมใช้เวลานานกว่าการค้นหา
แต่บางที
การเร่งรีบค้นหา
โดยไม่ลืมหูลืมตา
ก็อาจไม่พบเจอในสิ่งที่ต้องการก็ได้
amidamaru
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอเลยจริงๆในชีวิตนี้
เพิ่งเอามอไซค์มาใช้ได้ไม่นาน ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำมั้ง
ก็เกิดอุบัติเหตุซะแล้ว
เฮ้อ! ไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย
เมื่อก่อนเคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า
ที่เชียงใหม่ เค้าขับรถไร้ระเบียบมากๆเลย
ก็คงจะจริงอย่างนั้น
เพราะเพิ่งเจอเข้ากับตัวเรยแหละ
คิดจะแซงก็แซง จะปาดก็ปาด
จะเลี้ยวก็เลี้ยว ออกจากซอยมาก็ไม่หยุดรถซักนิด
ไอ้คนบ้านนอกเข้าเมืองอย่างเราที่ขับรถตามกฏตลอด
ก็ต้องมาคอยรับกรรม ได้แต่ก้มหน้าสบถกับตัวเอง
ทำไรไม่ได้จริงๆ แถมยังปาดหน้าแล้วหนีอีก
เจ็บใจ เจ็บใจ...
(โอ๊ย! อย่าเหยีบเท้า กูเจ็บอยู่)
แม้จะเกิดอุบัติเหตุ แต่ก็ต้องขับรถมาเรียนเองอยู่ดี
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
ไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย
กลัวแม่เป็นห่วง
(จริงๆกลัวยึดรถคืนน่ะ อิอิ)
ยังดีที่ตอนเย็นมีคนกลับด้วย
เลยให้มันขับแทน
เฮ้อ!ยังโชคดีนะเนี่ย.....
หิมะ แม้จะเปื้อนฝุ่น แต่ก็ยังคงเป็นหิมะ
หิมะ ถึงจะตกมาจากฟ้า แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับ
เกล็ดน้ำแข็ง
จะเป็นอะไรอยู่ที่เราจะมอง
แต่เราจะเป็นในสิ่งที่คนอื่นมองรึไม่
ก็อยู่ที่เรา
ช่วงนี้บรรยากาศมันเศร้าๆชอบกล
ทำไมเขียนแต่เรื่องเศร้าๆก็ไม่รู้
อาจจะเป็นเพราะใกล้สอบละมั้ง
อยู่คนเดียวก็เลยเหงา
ฟุ้งซ่านไปเรื่อย...
ไปเที่ยวดีกว่า หุหุหุ
มีคนบอกว่า
เราเกิดมาเพื่อคนบางคน
เค้าเป็นคนพิเศษที่ไม่หมือนใคร
เป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เราหวั่นไหวได้ทุกครั้ง
เวลาอยู่ใกล้ๆ
เป็นคนเดียวที่เราฝันถึงทุกคืน
เป็นคนเพียงคนเดียวที่ทำให้เรามีความสุขมากที่สุด
และทุกข์มากที่สุดได้ในเวลาเดียวกัน
และเป็นคนเดียวที่สอนให้เรารู้ซึ้งถึงคำว่า
ความรัก ในแบบที่ใครก็บอกเราไม่ได้
เค้าไม่ใช่แค่ใครซักคน
ไม่ใช่ใครก็ได้
แต่เป็นเค้าคนนี้เท่านั้น...
บางทีเศร้า
บางทีสุข
แต่ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหน
ก็อยากเห็นหน้าเค้าทั้งวัน
แค่ยิ้ม
โลกทั้งโลกก็สดใส
แต่พอเค้าร้องไห้
ฝนฟ้าก็ตั้งเค้าเหมือนจะตก
บรรยากาศดูอึมครึมไปหมด
มือไม้ฉันเริ่มเย็น
และทำอะไรไม่ถูก
ฉันไม่ใช่คนที่เรียกร้องหาความรัก
ฉันก็แค่คนที่พยายมเรียนรู้มัน
เผื่อวันนึง
ฉันต้องเผชิญหน้ากับความรัก
จะได้ไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปอีก
ฉันไม่ได้วิ่งตามหา
แต่ก็ไม่ได้นั่งรอให้มันลอยผ่านไป
การรอคอย ย่อมใช้เวลานานกว่าการค้นหา
แต่บางที
การเร่งรีบค้นหา
โดยไม่ลืมหูลืมตา
ก็อาจไม่พบเจอในสิ่งที่ต้องการก็ได้
amidamaru
อีกแล้ว...ที่ฉันวิ่งตามใครบางคน
อีกแล้ว...ที่ต้องบอกกับตัวเองว่าให้หยุดซักที
ยังไงเค้าก็ไม่หันกลับมา
อีกแล้ว...ที่ฉันไม่ปฏิเสธเวลาเค้าชวนไปไหนด้วยกัน
ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่าจะไม่ไปอีก
อีกแล้ว...ที่บอกจะอยู่ห่างๆเค้า แต่กลับโทรไปชวนเค้ากินข้าวอยู่เรื่อย
อีกแล้ว...ที่หลงคิดไปเองว่าเค้าก็คิดเหมือนเรา
ทั้งๆที่เค้าก็คิดกับเราแค่เพื่อนเท่านั้น
เพื่อน...คงดีกว่าถ้าจะใช้คำนี้อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเรา
แอบวิ่งตามอยู่ห่างๆ ไม่ให้เค้ารู้ตัว
ดีกว่าบอกไปแล้วเค้าวิ่งหนีฉันไป.......
amidamaru
หน้าฝน
ฝนตกทุกวัน
ไปเรียน
เปียก แฉะ
หนาว
เป็นหวัด
ฟ้ามืด
เศร้า
เซ๊ง
เหงา
เหนื่อย
นอน
หลับ
ตื่น
ไม่สบาย
โดดเรียน
สอบ
อ่านหนังสือ
เครียด
โต้รุ่ง
ง่วง
นอน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอเลยจริงๆในชีวิตนี้
เพิ่งเอามอไซค์มาใช้ได้ไม่นาน ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำมั้ง
ก็เกิดอุบัติเหตุซะแล้ว
เฮ้อ! ไรจะซวยขนาดนี้เนี่ย
เมื่อก่อนเคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า
ที่เชียงใหม่ เค้าขับรถไร้ระเบียบมากๆเลย
ก็คงจะจริงอย่างนั้น
เพราะเพิ่งเจอเข้ากับตัวเรยแหละ
คิดจะแซงก็แซง จะปาดก็ปาด
จะเลี้ยวก็เลี้ยว ออกจากซอยมาก็ไม่หยุดรถซักนิด
ไอ้คนบ้านนอกเข้าเมืองอย่างเราที่ขับรถตามกฏตลอด
ก็ต้องมาคอยรับกรรม ได้แต่ก้มหน้าสบถกับตัวเอง
ทำไรไม่ได้จริงๆ แถมยังปาดหน้าแล้วหนีอีก
เจ็บใจ เจ็บใจ...
(โอ๊ย! อย่าเหยีบเท้า กูเจ็บอยู่)
แม้จะเกิดอุบัติเหตุ แต่ก็ต้องขับรถมาเรียนเองอยู่ดี
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
ไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย
กลัวแม่เป็นห่วง
(จริงๆกลัวยึดรถคืนน่ะ อิอิ)
ยังดีที่ตอนเย็นมีคนกลับด้วย
เลยให้มันขับแทน
เฮ้อ!ยังโชคดีนะเนี่ย.....
หิมะ แม้จะเปื้อนฝุ่น แต่ก็ยังคงเป็นหิมะ
หิมะ ถึงจะตกมาจากฟ้า แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับ
เกล็ดน้ำแข็ง
จะเป็นอะไรอยู่ที่เราจะมอง
แต่เราจะเป็นในสิ่งที่คนอื่นมองรึไม่
ก็อยู่ที่เรา
ช่วงนี้บรรยากาศมันเศร้าๆชอบกล
ทำไมเขียนแต่เรื่องเศร้าๆก็ไม่รู้
อาจจะเป็นเพราะใกล้สอบละมั้ง
อยู่คนเดียวก็เลยเหงา
ฟุ้งซ่านไปเรื่อย...
ไปเที่ยวดีกว่า หุหุหุ
มีคนบอกว่า
เราเกิดมาเพื่อคนบางคน
เค้าเป็นคนพิเศษที่ไม่หมือนใคร
เป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เราหวั่นไหวได้ทุกครั้ง
เวลาอยู่ใกล้ๆ
เป็นคนเดียวที่เราฝันถึงทุกคืน
เป็นคนเพียงคนเดียวที่ทำให้เรามีความสุขมากที่สุด
และทุกข์มากที่สุดได้ในเวลาเดียวกัน
และเป็นคนเดียวที่สอนให้เรารู้ซึ้งถึงคำว่า
ความรัก ในแบบที่ใครก็บอกเราไม่ได้
เค้าไม่ใช่แค่ใครซักคน
ไม่ใช่ใครก็ได้
แต่เป็นเค้าคนนี้เท่านั้น...
บางทีเศร้า
บางทีสุข
แต่ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหน
ก็อยากเห็นหน้าเค้าทั้งวัน
แค่ยิ้ม
โลกทั้งโลกก็สดใส
แต่พอเค้าร้องไห้
ฝนฟ้าก็ตั้งเค้าเหมือนจะตก
บรรยากาศดูอึมครึมไปหมด
มือไม้ฉันเริ่มเย็น
และทำอะไรไม่ถูก
ฉันไม่ใช่คนที่เรียกร้องหาความรัก
ฉันก็แค่คนที่พยายมเรียนรู้มัน
เผื่อวันนึง
ฉันต้องเผชิญหน้ากับความรัก
จะได้ไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปอีก
ฉันไม่ได้วิ่งตามหา
แต่ก็ไม่ได้นั่งรอให้มันลอยผ่านไป
การรอคอย ย่อมใช้เวลานานกว่าการค้นหา
แต่บางที
การเร่งรีบค้นหา
โดยไม่ลืมหูลืมตา
ก็อาจไม่พบเจอในสิ่งที่ต้องการก็ได้
amidamaru
อีกแล้ว...ที่ฉันวิ่งตามใครบางคน
อีกแล้ว...ที่ต้องบอกกับตัวเองว่าให้หยุดซักที
ยังไงเค้าก็ไม่หันกลับมา
อีกแล้ว...ที่ฉันไม่ปฏิเสธเวลาเค้าชวนไปไหนด้วยกัน
ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่าจะไม่ไปอีก
อีกแล้ว...ที่บอกจะอยู่ห่างๆเค้า แต่กลับโทรไปชวนเค้ากินข้าวอยู่เรื่อย
อีกแล้ว...ที่หลงคิดไปเองว่าเค้าก็คิดเหมือนเรา
ทั้งๆที่เค้าก็คิดกับเราแค่เพื่อนเท่านั้น
เพื่อน...คงดีกว่าถ้าจะใช้คำนี้อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเรา
แอบวิ่งตามอยู่ห่างๆ ไม่ให้เค้ารู้ตัว
ดีกว่าบอกไปแล้วเค้าวิ่งหนีฉันไป.......
amidamaru
ดีดี
เหนื่อยบทที่1.
เริ่มกิจกรรมเหนื่อยๆด้วยการนั่งปั่นการบ้าน HTML ให้เสร็จภายในวันนี้เพราะพุ่งนี้มีคิวต้องกลับบ้าน และยิ่งเป็นวิชาที่ถน้าดถนัดแบบนี้ยิ่งทำให้ปวดหัวไปได้ทั้งคืน กว่าจะเส็ด ก็ปาเข้าไป 3 ทุ่มแล้ว ข้าวเย็ยยังมะได้กินเลย...หิวๆๆๆ....เหนื่อย!
เหนื่อยบทที่2.
พุ่งนี้จะกลับบ้านแล้ว แต่ตั๋วรถยังไม่ได้ซื้อ ไม่รู้ว่าจะมีที่ว่างรึป่าว ชาวบ้านเค้าก็แห่กลับบ้านกันหมด ต้องวิ่งวุ่นหาตั๋วกันใหญ่....เหนื่อย!
เหนื่อยบทที่3.
เวลาผ่านไปนานวัน ก็ยิ่งได้เจอ....น้อยลงทุกที เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลย คิดถึงจริงๆ บางทีก็ต้องโดดคาบแรกเพื่อไปกินข้าวด้วย แล้วต้องมานั่งปั่นการบ้านนอกชั่วโมงคนเดียว เหนื่อย!
เหนื่อยบทที่4.
เรียนแลปคอมแล้วมักจะไม่มีที่นั่งเป็นประจำ เริ่มเรียนเที่ยงครึ่ง แต่ต้องรีบกินข้าว ถ่อตัวเองออกจากหอตั้งแต่ 11 โมงครึ่งเพื่อมาจองโต๊ะคอม เวลาเรียนจะได้ไม่เวิ่นเว้อ เหนื่อย!
เหนื่อยบทที่5.
วันนี้ไอ้....กับไอ้....เป็นไรกันก็ไม่รู้เปลี่ยนโต๊ะไปมาๆ แถมยังเล่นเกมในห้องเรียน แล้วพอจารย์สอนก็ไม่ฟัง สุดท้ายคนที่คอยสอนอีกรอบก็ต้องเป็นกู เรียนก็ไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว ยังต้องมาสอนพวกมึงอีก เหนื่อยว้อย!!!
วันนี้ได้เจอ...แล้ว ถึงวันนี้จะเรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ได้กินข้าวด้วย แต่ได้นั่งเรีนด้วยกัน ได้เห็นหน้า ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง โฮะๆๆ
amidamaru50
amidamaru_spirit
